• alles.jpg
  • artgo.jpg
  • bhp oskar.jpg
  • colorex.jpg
  • familia.jpg
  • gs.jpg
  • juszczak.jpg
  • kozbial.jpg
  • kubaty.jpg
  • lisak.jpg
  • lyko.jpg
  • marcisz.jpg
  • parkiet.jpg
  • praca.jpg
  • salazabaw.jpg
  • serczyk.jpg
  • wwm.jpg

Reklama

  • bistro.jpg
  • edukator.jpg
  • gawin.jpg
  • geo.jpg
  • grafixdruk.jpg
  • kaes.jpg
  • kruk.jpg
  • melba.jpg
  • mirex.jpg
  • multiagent.jpg
  • pralnia.jpg
  • rrreklama.jpg
  • szumiec.jpg
  • weterynarz.jpg

W okresie powojennym na polskie drogi wyjeżdżają liczne jednoślady. Króluje zasada: mają być lekkie, łatwe w obsłudze, tanie w eksploatacji, dostępne na każdą kieszeń. Motorowery dodatkowo rozszerzają katalog potencjalnych kierowców, dzięki małej pojemności silnika i braku ograniczeń formalnych do kierowania takimi pojazdami. Brak jednak prawdziwego, ciężkiego motocykla – aż do pojawienia się Junaka M10.

Projekt „polskiego harleya” powstaje w Warszawie, w zespole pod kierownictwem Jana Ignatowicza. Jego parametry są imponujące – silnik czterosuwowy, jednocylindrowy, o pojemności 350 cm3, moc 17 KM, deklarowana prędkość maksymalna to 85 km/h. Jednak możliwości M10 są większe – w 1959 roku Franciszek Stachiewicz pobił polski rekord prędkości. Na trzykilometrowym odcinku drogi między Elblągiem a Tczewem, rozpędził Junaka do prędkości 149, 3 km/h. Moc maszyny była imponująca. W niektórych wspomnieniach użytkowników pojawiają się epizody związane z wykorzystaniem motocykla do orania pola. Masa własna jednośladu wynosiła aż 170 kg!

Junaka M10 wzorowano stylistycznie na produkcjach brytyjskich. Miał hamulce z pełnymi bębnami, pełną obudowę łańcucha i głębsze błotniki. Przednia lampa, wzorowana na modelu M07, dostała nową obudowę ze stacyjką, prędkościomierzem, kontrolkami ładowania akumulatora i informacji o biegu jałowym, a także licznikiem przebiegu kilometrów. Nadwozie malowane było na kolory czarny, bordowy, zielony, niebieski oraz w wersji dwukolorowej – bordo z kością słoniową. Po mimo, iż projekt powstał w Warszawie, produkcję uruchomiono w Szczecińskiej Fabryce Motocykli. W latach 1961 – 65 wyprodukowano łącznie ponad 91 400 sztuk. Niestety zainteresowanie tak masywnymi maszynami spadało – Junak M10 pod koniec produkcji kosztował ok. 24 000 zł, podczas gdy średnia pensja wynosiła około 1 800 zł. Na zdjęciu model M10 ze szczecińskiego Muzeum Techniki Zajezdnia Sztuki, z prototypowym wózkiem bocznym, który niestety nigdy nie wszedł do seryjnej produkcji.

Jan Piotrowski

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Źródła: http://muzeumtechniki.eu/zbiory/junak-m10-szczecinski-harley/, odczyt 2017/01/18 https://pl.wikipedia.org/wiki/SFM_Junak, odczyt 2017/01/18

stacjakontroli.jpg