• alles.jpg
  • auto kochanow.jpg
  • drbike.jpg
  • familia.jpg
  • geodezja.jpg
  • gs.jpg
  • juszczak.jpg
  • kozbial.jpg
  • kubaty.jpg
  • lisak.jpg
  • lyko.jpg
  • marcisz.jpg
  • praca.jpg
  • rasterek.jpg
  • rowery.jpg
  • salazabaw.jpg
  • serczyk.jpg
  • skot.jpg
  • swiba.jpg
  • timefor.jpg
  • wwm.jpg
  • zamkowa.jpg
  • zielinski.jpg
  • zulla.jpg

Reklama

  • bistro.jpg
  • edukator.jpg
  • gawin.jpg
  • geo.jpg
  • grafixdruk.jpg
  • kaes.jpg
  • kruk.jpg
  • melba.jpg
  • mirex.jpg
  • nettrading.jpg
  • rrreklama.jpg
  • weterynarz.jpg
  • work.jpg

Powojenna Europa rozkochała się w skuterach. Przełom lat 40 i 50 przynosi wiele nowych konstrukcji, wśród których królują Lambretty i Vespy. Moda na skutery, choć z kilkuletnim opóźnieniem, dotarła również do Polski. Już na początku lat 50 w Warszawskiej Fabryce Motocykli zaczęto pracować nad projektem Osy, nazywanej później modelem M50.

Historia tego projektu zaczęła się jak zwykle od szeregu prototypów, wśród których znalazły się skutery Żuk, Bąk, Odra 1 i Odra 2. Projektowy wyścig wygrała jednak Osa, której seryjną produkcję rozpoczęto 1959 roku. Miała charakterystyczne, duże koła, których obręcze, niezależnie od odcienia nadwozia, miały kolor kości słoniowej. Konstrukcja została wyposażona w hydrauliczne amortyzatory, co pozwalało bez problemu jeździć zarówno w przestrzeni miejskiej, jak i w dłuższe trasy poza miastem. Znakiem rozpoznawczym Os była głęboka zabudowa kół oraz szerokie owiewki nóg, płynnie przechodzące w podnóżki wyłożone gumą. Zbiornik paliwa ulokowany został pod siedzeniem, do którego dostęp był możliwy po odchyleniu siedziska. Pierwsze egzemplarze malowano na beżowo, później zdecydowano się na kolor wiśniowy i seledynowy. Cena skutera wynosiła 17 tysięcy złotych, podczas gdy model SHL M06U można było kupić za około 12,5 tysiąca złotych. Po mimo takiej rozbieżności cenowej, Osy cieszyły się sporym zainteresowaniem.

Pierwsza wersja skutera M50 miała jednak kilka poważnych defektów. Najbardziej uciążliwym był przegrzewający się silnik, drugą kwestię stanowiło zbyt krótkie siedzisko. Kierowca musiał jechać wtulony w kierownicę, a pasażer siedząc na skraju kanapy.

Wady te usunięto w 1962 roku, gdy polskim skuterem zainteresowali się Indyjscy odbiorcy. Osa M52 dostała mocniejszy silnik, wydłużone siedzisko oraz zamki do schowka, siodła i kierownicy. Dodano również otwory w nadwoziu, by poprawić chłodzenie silnika. Tworzywa sztuczne zastąpiły stal w obudowach reflektora i osłony silnika. Wprowadzone zmiany przyczyniły się do powstania znakomitego skutera, ze względu na rynek zbytu, nazywanego Indyjką. Mirosław Malec – kierowca nr 1 Warszawskiej Fabryki Motocykli, na modelu M52 odnosił duże sukcesy, m. in. wygrywając Puchar Alp w rajdzie Alpenfahrt.

Tak dobrze zapowiadającą się karierę polskich skuterów, kończy nagłe zamknięcie Warszawskiej Fabryki Motocykli w 1965 roku. Przez tych kilka intensywnych lat wyprodukowano 25 tysięcy Os, co sprawia, że z roku na rok stają się one coraz większą gratką dla kolekcjonerów.

Jan Piotrowski

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

pacanowscy.jpg