• alles.jpg
  • auto kochanow.jpg
  • drbike.jpg
  • familia.jpg
  • geodezja.jpg
  • gs.jpg
  • juszczak.jpg
  • kozbial.jpg
  • kubaty.jpg
  • lisak.jpg
  • lyko.jpg
  • marcisz.jpg
  • praca.jpg
  • rasterek.jpg
  • rowery.jpg
  • salazabaw.jpg
  • serczyk.jpg
  • skot.jpg
  • swiba.jpg
  • timefor.jpg
  • wwm.jpg
  • zamkowa.jpg
  • zielinski.jpg
  • zulla.jpg

Reklama

  • bistro.jpg
  • edukator.jpg
  • gawin.jpg
  • geo.jpg
  • grafixdruk.jpg
  • kaes.jpg
  • kruk.jpg
  • melba.jpg
  • mirex.jpg
  • nettrading.jpg
  • rrreklama.jpg
  • weterynarz.jpg
  • work.jpg

„Po drogach naszego kraju kursuje obecnie ponad 1,5 miliona motorowerów – liczba ta będzie z każdym rokiem wzrastać. Dominującymi typami w Polsce są motorowery produkowane przez Zakłady Rowerowe Predom –Romet w Bydgoszczy. Pierwsze wytwarzane przez te zakłady pojazdy, noszące nazwę Komar, znikają powoli z naszych dróg. Zostały zastąpione bardziej nowoczesnymi konstrukcyjnie motorowerami Romet (…).”

Podlaski J., „Jeżdżę motorowerem”, Warszawa 1979 r.

Pod koniec lat siedemdziesiątych motorower przestał być nieosiągalnym luksusem znanym tylko z opowieści. Ich kolejne wersje, typy i mode-le, coraz częściej pojawiały się na polskich ulicach. Użytkownicy zaskakująco szybko przyzwyczaili się do wygody jazdy na tym jednośladzie, który zręcznie wypełnił lukę pomiędzy rowerami a motorami. W ślad za życzliwym przyjęciem tej konstrukcji poszli konstruktorzy, dając użytkownikom wiele alternatywnych wersji do wyboru. Dokładnie w ten sposób rozwijała się linia „PEGAZÓW 700”, których po debiucie pierwszej 700, powstało jeszcze kilka, w tym modele 705, 710 i 750.

Pegaz 705 był produkowany prawdopodobnie tylko przez rok. Konstrukcyjnie był zubożałą wersją, prezentowanego wcześniej, Pegaza 700 czyli stylistycznie nawiazywał zarówno przednim jak i tylnim zawieszeniem do Komara 232 - „sztywniaka”. Nie było to jednak wygodne rozwiązanie, co poskutkowało dość szybkim zakończeniem produkcji.

Pegaz 710 z linii bydgoskich zakładów zjeżdżał przez sześć lat (197276). Przedni widelec w tym modelu był resorowany, co znacznie zwiększało komfort jazdy. Posiadał również automatyczną skrzynię biegów, ze sprzęgłem odśrodkowym. Jak większość konstrukcji tej serii, palił około 1,7 l/100 km. Prawdopodobnie przez pewien czas był produkowany równolegle z modelem 700.

W modelu Pegaza 750 postawiono na poprawę wygody kierowcy. Poszerzono zakres regulacji siodełka i kierownicy. Dodatkowo zamontowano nowy, jednocylindrowy silnik 017, o mocy 1,6 KM. Obsługiwana ręcznie, dwubiegowa skrzynia zblokowana z silnikiem, połączona była z mokrym, dwutarczowym sprzęgłem, które wyparło rozwiązanie odśrodkowe. Maksymalną osiąganą prędkością niezmiennie pozostawało 50 km/h.

I mogło by się wydawać, że te motorowery, nie odegrają już znaczącej roli dla rozwoju polskiej motoryzacji, zapisując się jedynie na kartach jej historii. Jednak konstruktorzy z zakładów w Nowej Dębie sprawili, że model Pegaz 705 stał się podstawą do stworzenia zupełnie nowej i niespotykanej konstrukcji, którą opiszę już w następnej odsłonie naszego cyklu.

Jan Piotrowski Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Źródła:

    Podlaski Józef, „Jeżdżę motorowerem”, WKŁ, Warszawa 1979 r.
    www.jacomoto.prv.pl, zakładka „Motorowery”, odczyt 08.06.2015 r.
    www.polskiemot ocykle.mik.pl, Zakładka „Do 50 cm”, odczyt 08.06.2015r

 

 

 

alsal.jpg